Xobbini ishga aylantirgan odamlar bilan tanishing

Xobbini ishga aylantirgan odamlar bilan tanishing

Isteʼmolchilik jamiyati: Uill Pirson bumerang uchirish xobbisini biznesga aylantirdi

Bir eski maqol bor: «Oʻzing sevgan ishni top, shunda umringda bir kun ham ishlashga majbur boʻlmaysan».

Koʻpchilik uchun bu fikr pichingli kulgi uygʻotishi mumkin. Ammo sevimli xobbini haqiqatan ham daromad keltiradigan ishga aylantirishning iloji boʻlsa-chi?

Covid-19 pandemiyasi keltirib chiqargan tartibsizliklar va onlayn savdoning rivojlanishi internet-platformalarda jiddiy qoʻshimcha daromad manbalari va biznesning butun bir dunyosini yaratdi.

Bi-bi-si oʻz sevimli loyihalaridan pul ishlashga eʼtibor qaratish uchun asosiy ishlarini tashlab ketgan uch kishi bilan uchrashdi.

Jeki Byord korporativ dunyoda muvaffaqiyatli rahbar edi, hozir esa lentalardan sanʼat asarlari yaratmoqda

Jeki Byord butun ish faoliyatini korporativ dunyoda oʻtkazdi, u yerda Londondagi ofis maydonlarini qayta loyihalash boʻyicha oʻzining sovrindor biznesini boshqardi.

Bu ish pandemiya va lokdaun boshlangunga qadar yaxshi ketdi, keyin esa ofislar boʻshab qoldi va hamma uydan ishlayotgandek tuyuldi.

Pandemiya tugaganidan keyin, bu sohaga qaytish uning Kornuolldagi Polperro shahridagi uyidan Londongacha boʻlgan 600 millik (966 km) borib-kelish yoʻlini anglatardi, bu esa uning soʻzlariga koʻra, «jonini olayotgan edi».

«2025 yil aprel oyida men asbob-uskunalar solingan sumkamni bir chetga qoʻyib, oʻz qiziqishim ortidan ketishga qaror qildim», dedi Byord.

«Men xolstga tasvirning konturini chizaman, buni odamlarning fotosuratlaridan ham qila olaman va ularni lenta shaklida qayta yarataman.

Bu pop-art uslubiga oʻxshash ancha abstrakt yoʻnalish, lekin boʻyoq oʻrniga lenta vositasidan foydalaniladi.

Pandemiya paytida bir nechtasini qilgandim, lekin [yaqinda] faqat buyurtma ustiga buyurtma bajaryapman. Oʻtgan yili deyarli toʻxtaganim yoʻq.

Bu shunchaki ajoyib, bundan ortigʻini orzu ham qilolmasdim. Bu mening ijodiy yoʻlim boʻlishini bilmagan edim».

Tobias Key meditatsiya paytida oʻzining noyob cholgʻu asbobini yaratishga ilhomlangan

Tobias Key hayotda oʻz yoʻlini topishga qiynalganini mamnuniyat bilan tan oldi.

U shunday dedi: «Oʻsmirlik chogʻimda juda yoʻqolib qolgandek edim. Bu dunyoda qanday ishlashimni tasavvur qilolmasdim, bu menga shunchaki telbalikdek tuyulardi va qancha koʻp ish qilsam, shunchalik qiyinlashib boraverdi».

Hozirda Devondagi Bakfastli shahrida yashovchi Key qarindoshi bilan birga ishlaganidan keyin yogʻoch yoʻnib ishlov berishga qiziqib qoldi va yuzlab yogʻoch kosalar yasashga kirishdi.

Ammo burilish nuqtasi u oʻz kasbiga yangi yoʻnalish qoʻshishi emas, balki kosalariga torlar qoʻshishi kerakligini anglab yetganida yuz berdi.

«Bir kuni kechqurun karavotim chetida meditatsiya qilayotgan edim va koʻz oldimda kosa ichiga tortilgan tor tasviri paydo boʻldi.

Oʻshandan beri men oʻzimni yoʻnaltirilgandek his qilaman... bu asboblarni yaratish uchun tasavvur va gʻoyalarga ega boʻldim».

Key bu asboblarni «Sounding Bowls» (Jarangdor kosalar) deb nomladi va ular hozirda terapiyada foydalanish uchun Milliy sogʻliqni saqlash tizimi (NHS) va butun dunyodagi shifoxonalarga sotilmoqda.

U talabni qondirish uchun boshqa ustalarni ham oʻqitganini aytib, shunday daʼvo qildi: «Ular jahon musiqa tarixida noyobdir.

Uning ustki qismida tovush taxtasi boʻlmagan doiraviy yogʻoch boʻshliq ichida torlari bor.

Shuning uchun, qutisimon asbob boʻlgan skripka yoki gitaradan farqli oʻlaroq, bu ochiq rezonatordir. Yogʻochning yupqaligi — pastki qismi gugurt choʻpidan ham yupqaroq, tashqi tomoni esa 20 ta torni koʻtarish uchun juda mustahkam — tovushni taʼminlaydi».

Uill Pirson hali ham oʻzi sotib olgan birinchi bumerangni saqlaydi va hozirda ularni Falmutdagi doʻkonida va onlayn tarzda yasab sotadi

Uill Pirson Kornuollning Falmut shahrida trafaretli bosmaxona ustaxonasini boshqarayotgan edi, oʻshanda Kovid pandemiyasi boshlanib, uning biznesini «vayron qildi».

Pirson eslaydi: «Men sohilga tushdim, qattiq vahimada edim. Oʻzim bilan bumerangimni olgandim va keyin ularni ishlab chiqarish haqida gʻoya paydo boʻldi.

Menda doim bumerang brendini yoʻlga qoʻyish, oʻz bumeranglarimni yasash va ularni sotishga harakat qilish haqida shirin orzu boʻlgan, chunki bumerang uchirish juda qiziqarli. Men toʻqqiz yoshimda boshlaganman».

«Menga bu doim yoqqan, bumerangimni olib chiqqanimda odamlar doim unga qiziqish bilan qarashardi va men oʻyladim: "Balki bu yerda biror gap bordir. Balki biz bunga boʻlgan qiziqishni qayta uygʻota olarmiz", va biz aynan shuni qilishga harakat qilyapmiz».

Pirson hozirda Falmutda bumerang doʻkonini ochdi va oʻz trafaretli bosma mahoratidan foydalanib, futbolkalar yaratmoqda va ularga 1960-yillarning Gʻarbiy sohil serfing muhitini singdirmoqda.

«Vaqtimning koʻp qismini dalada bumeranglarni sinovdan oʻtkazish oladi», dedi Uill.

«Agar toʻgʻri uchirgan boʻlsangiz, u toʻliq qaytib kelishiga ishonch hosil qilish uchun har bir bumerangni shaxsan sinovdan oʻtkazaman».