Men ilgari hech qachon eshitmagan joyimga koʻchib oʻtish uchun 5 000 dollar oldim

Menga men hech qachon eshitmagan joyga koʻchib oʻtish uchun 5 000 dollar toʻlashdi

Brianna Beyrutining aytishicha, AQShning arzonroq hududiga koʻchib oʻtish unga farzandlarini taʼtilga olib borish imkonini berdi

Oregon shtatining Portlend shahridagi avvalgi hayotiga nazar tashlar ekan, Brianna Beyruti moliyaviy jihatdan «choʻkayotgan» boʻlganini aytadi.

«Men mutlaqo oylikdan oylikkacha yashardim. Har safar kichik bir muammo paydo boʻlganda, "Eh, Xudoyim, bolalarga poyabzal kerak, bunga qanday pul topaman?" deb oʻylardim. Yolgʻiz ona sifatida hamma narsa mening zimmamda edi».

Oʻtgan yili Brianna Portlend va uning 2,5 million aholiga ega metropoliya hududini tark etdi.

U ikki farzandi bilan aholi oʻsishini ragʻbatlantirish maqsadida koʻchib oʻtish xarajatlari uchun 5 000 dollar toʻlaydigan dasturdan foydalanib, 2 000 mil sharqqa — Indiana shtatidagi universitet va koʻplab ochiq maydonlarga ega, 65 000 aholisi boʻlgan kichik Munsi shahriga koʻchib oʻtdi.

Bu koʻchish uning moliyaviy holatini butunlay oʻzgartirdi. U hali ham oʻsha bankda masofadan turib ishlaydi, shuning uchun uning yillik 107 000 dollarlik (£79 000) maoshi oʻzgarmadi, lekin u hayotida birinchi marta uy sotib olishga muvaffaq boʻldi. Hozir uning ipoteka toʻlovi avval toʻlagan ijara haqidan pastroq.

Portlendda u kvartira ijarasi uchun oyiga 1 290 dollar toʻlagan boʻlsa, Munsidagi hovli uyi uchun ipoteka, uy sugʻurtasi va mol-mulk soligʻining umumiy qiymati 1 100 dollarni tashkil etadi.

Indiana shtatidagi pastroq daromad soligʻi, shuningdek, arzonroq avtomobil sugʻurtasi va kommunal toʻlovlar tufayli Brianna oyiga 600 dollar tejab qolayotganini aytadi.

«Men avvalgidan koʻra koʻproq hayotdan zavqlanib yashayapman», deydi u. «Bolalarim biror narsa xohlasa, men "ha" deyishga koʻproq moyilman. Hayot sifatim keskin yaxshilandi».

Brianna yirik shaharni kichikrogʻiga almashtirgan yagona inson emas.

AQShda yashash tannarxining yuqoriligi odamlarni siqib chiqarishda davom etar ekan, koʻplab yirik shaharlar aholisi arzonroq uy-joy izlab koʻchib ketayotgani sababli aholi soni kamayib bormoqda.

Milliy riyeltorlar assotsiatsiyasining 2025 yilgi hisobotida aytilishicha, boshqa shtatga koʻchib oʻtayotgan odamlar uchun asosiy sabab moliyaviy hamyonboplik boʻlgan.

Natijada Nyu-York, Los-Anjeles va Portlend (Oregon) kabi yirik shaharlarda aholi soni kamaydi.

Bundan farqli oʻlaroq, AQSh boʻylab baʼzi kichik shaharchalar va shaharlar, jumladan Munsi, koʻp yillik pasayishdan keyin yana oʻsishni boshladi. Rasmiy maʼlumotlarga koʻra, oʻtgan yili Munsi aholisi 65 466 kishiga yetgan.

Bu 2020 yildagi 65 194 kishidan koʻp, ammo baribir 1990 yildagi 71 828 kishilik aholi sonidan ancha past.

Boshqalardan ajralib turish va Indianadan tashqaridagi masofaviy ishchilarni jalb qilish uchun Munsi mahalliy kengashi koʻchib oʻtish xarajatlarini qoplash uchun 5 000 dollar naqd pul taklif qiladi.

Bu ish MakeMyMove deb nomlangan veb-sayt orqali amalga oshiriladi. Ushbu saytda AQSh boʻylab kichik shaharlar va shaharchalar tomonidan taklif etiladigan shunga oʻxshash koʻplab koʻchib oʻtishni ragʻbatlantirish dasturlari roʻyxati keltirilgan. Ushbu hududlar MakeMyMove saytiga obuna haqi toʻlaydi.

Boʻlajak yangi aholiga taklif qilinadigan boshqa ragʻbatlantirishlar qatoriga bepul kino chiptalari, restoran vaucherlari va hatto bepul vino shishalari kiradi.

Brianna va uning farzandlari MakeMyMove dasturi orqali Munsiga koʻchib oʻtgan 100 ga yaqin oilalar qatoriga kiradi. Uning aytishicha, u ilgari bu shahar haqida hech qachon eshitmagan edi.

MakeMyMove maʼlumotlariga koʻra, oʻtgan yili AQSh boʻylab jami 1 000 kishiga koʻchib oʻtishga yordam berilgan va 2026 yilda bu koʻrsatkichni 1 500 ga yetkazish rejalashtirilgan.

Olima Yelena Xrisostomu ham yirik shahardan AQShning kichik shaharchasiga koʻchib oʻtish uchun koʻchib oʻtishni qoʻllab-quvvatlash dasturidan foydalangan. 2024 yilda u Kaliforniya shtatining San-Diyego shahridan Illinoys shtatining qishloq hududidagi 17 700 aholisi boʻlgan Jeksonvill shaharchasiga koʻchib oʻtdi.

Bu koʻchish Jeksonvill mintaqaviy iqtisodiy rivojlanish korporatsiyasi (JREDC) tomonidan qoʻllab-quvvatlandi. Tashkilot unga 5 000 dollar naqd pul, shuningdek, bepul sport zali aʼzoligi va golf yoʻllanmalarini oʻz ichiga olgan 4 000 dollarlik «hayot sifati paketi»ni taqdim etdi.

JREDC vakillarining aytishicha, garchi bu mintaqa «allaqachon yashash uchun ajoyib joy» boʻlsa-da, qoʻllab-quvvatlash dasturi «kelishuvni yanada jozibador qilishga» yordam beradi.

Yelena San-Diyegoda bir xonali kvartira ijarasi uchun 3 000 dollar toʻlar edi, hozir esa u 1 868 dollarlik ipoteka toʻlovi bilan uch xonali uyga egalik qiladi. Shu bilan birga, ish joyini oʻzgartirganidan keyin uning maoshi 22 foizga oshdi, ishga borish vaqti esa mashinada 15 daqiqadan atigi bir daqiqagacha qisqardi.

«Men hech qachon oʻz kuchim bilan uy sotib ololaman deb oʻylamagandim, menga doim sherik kerak boʻladi deb hisoblardim, hatto oʻshanda ham San-Diyegoda bu juda qiyin boʻlardi», deydi u.

«Bu shunchaki erkinlik. Xavfsizlik va mustaqillik koʻproq».

Garchi u ham, Brianna ham afsuslanmasliklarini aytishsa-da, yangi hayotlarining baʼzi kamchiliklarini tan olishadi. Bularga koʻngilochar mashgʻulotlar va restoranlar tanlovining kamligi, doʻstlar va oilani ortda qoldirish hamda Brianna uchun bolalarini yangi maktablarga koʻniktirish qiyinchiligi kiradi.

Portlendda Brianna bogʻlar va doʻkonlarga piyoda borishni yaxshi koʻrgan boʻlsa, endi u harakatlanish uchun mashinasiga qaram boʻlib qolgan.

Shunga qaramay, u umuman olganda juda mamnun ekanini aytadi. «Menda hayotimdagi eng katta jamgʻarma bor, men uy egasiman va bolalarim bilan vaqt oʻtkaza olaman — biz kenja farzandimning hayotida birinchi marta taʼtilga chiqdik».