«Biz doʻzaxdan qaytdik», — deydi Rossiya tomonidan egallangan front boʻyidagi shaharda yillab yashagan ukrainaliklar
Evakuatsiya qilingan er-xotindan biri ovqat izlab Oleshkidagi mina maydonlaridan oʻtishga majbur boʻlganini aytdi.
«Biz doʻzaxdan qaytdik», — deydi Ukraina front oldi shahrida yillar oʻtkazgan ukrainaliklar
Vyacheslav va uning rafiqasi Olga farzandlari bilan Oleshkida yashab kelayotgan edi.
Olga soʻnggi bir necha yil davomida front chizigʻidagi Oleshki shahridagi hayotni bir soʻz bilan xulosaladi: «Dahshat».
Eri Vyacheslav yaqin oila aʼzolari va iti bilan Ukrainaning Chernigov viloyatida avtobusdan tushar ekan, buni shunday ifodaladi: «Biz doʻzaxdan qaytdik».
Er-xotin shanba kuni Belarus orqali Ukraina shimoliga oʻtgan, Rossiya tomonidan egallangan shahardan evakuatsiya qilingan yuzlab aholi orasida edi, ularning koʻpchiligi yillar davomida koʻrmagan yaqinlari bilan diydorlashdi.
Rossiya tomonidan 2022 yil fevralidagi keng koʻlamli bosqinning ilk kunlarida egallangan Oleshki bir tomondan Dnepr daryosi, ikkinchi tomondan esa Rossiya kuchlari tomonidan toʻsib qoʻyilgan.
Olga va Vyacheslav u yerda 30 yoshdan oshgan oʻgʻli va qizi bilan yashashgan. Atrofdagi oʻqqa tutishlar kuchaygan boʻlsa-da, ular qochishga urinish yanada xavfliroq boʻlishi mumkinligidan qoʻrqishgan, chunki yoʻllar minalashtirilgan va dron hujumlariga ochiq edi.
Oziq-ovqat va boshqa taʼminot kamayib ketgach, er-xotin shu oy boshida mina maydonlaridan oʻtib ovqat topishga harakat qilishganini aytishdi. «Odamlar shunchaki omon qolish uchun minalarni bosib, halok boʻlishar va mayib boʻlishardi», — dedi Olga VVSga.
Shaharda koʻchaga chiqishdan juda qoʻrqqanlar tirik qolish uchun bogʻdagi begona oʻtlarni pishirib yeyishga oʻtgan edi.
«Vaziyat yaxshilanmayotganini koʻrdik, shuning uchun chiqib ketishimiz kerakligini angladik», — dedi Olga.
Ushbu imkoniyat shu hafta boshida AQShning birinchi xonimi Melaniya Tramp vositachiligida Xerson viloyatida gumanitar oʻt ochishni toʻxtatish kuchga kirganda paydo boʻldi. Bu hududga toʻrt yil ichida ilk tinchlik kunlarini olib keldi va Oleshki aholisiga evakuatsiya qilish imkonini berdi.
Oleshki va atrofdagi hududlarda hali ham 6000 ga yaqin odam, jumladan 200 nafar bola, shaharning oʻzida esa 1700 kishi yashayotgani taxmin qilingan edi.
Juma kuni aholiga chiqib ketish uchun toʻrt soatlik vaqt berildi, 750 nafargacha evakuatsiya qilinuvchilar uchun 25 ta avtobusdan iborat kolonna, shuningdek, harakatlanishi cheklanganlar uchun tez yordam mashinalari ajratildi.
Rossiya tomonidan egallangan hudud orqali Rossiya janubiga sayohat qilib, soʻng Belarusga uchib oʻtgach, evakuatsiya qilinganlar shanba kuni avtobusda Chernigovdagi harbiy obʼyektga yetib kelishdi.
Evakuatsiya qilinganlar safarini davom ettirishdan oldin roʻyxatdan oʻtkazilgan asfalt maydonda baʼzi keksa aholi shu qadar holsiz ediki, ularni zambillarda koʻtarib oʻtishga toʻgʻri keldi. Boshqalar esa taʼsirli sahnalarda diydorlashdilar.
Mixail Paliy shahardagi vaziyat «bora-bora yomonlashib borganini» aytdi
Mixail Paliy yetib kelganida, uni yana koʻrishiga umid uzib qoʻygan qizlari Dasha va Anya qichqirib va yigʻlab asfalt boʻylab yugurib kelishdi.
Hayajonli bagʻriga bosishdan soʻng, Paliy Oleshkidagi hayot haqida ozgina soʻzlab berdi, garchi u oʻsha paytgacha koʻp tafsilotlarni oilasidan yashirganini aytgan boʻlsa-da.
«Vannaxonada teshik portlab ochildi», — dedi u. «Dron hujumlari va raketa zarbalari boʻldi. Bu sodir boʻldi, lekin men ularga aytmadim, chunki ular xavotirga tushishini bildim.»
Volodimir (chapda) va Tetyana (oʻngda) Oleshkidan chiqish safari izdan chiqishi mumkinligidan qoʻrqishganini aytishmoqda
Mushuk koʻtarib Chernigovga yetib kelgan Tetyana va Volodimir, ularning butun uyi uch yil oldin yonib ketganini va oʻshandan beri qoʻshnining tashlab ketilgan uyida yashab kelishganini aytishdi.
Ular uchun xavfsiz boʻlishi bilanoq chiqib ketish oson tanlov edi. «Tark etganimizdan afsuslanadigan hech narsamiz yoʻq. U yerda qarindoshlarimiz yoʻq. Bolalarimiz oilali va shaharda biz bilan yashashmaydi», — dedi Tetyana.
Shuningdek, qochib qutulganlar u yerda hali ham qolgan odamlardan xavotirda. «U yerda hali ham koʻp odamlar qolgan, oʻsha sharoitlarda yashashmoqda», — dedi Olga.
Endi evakuatsiya qilinganlar Oleshkini tark etishgach, yana bir qiyinchilikka duch kelishmoqda: keyin qayerga borishni va hayotlarini qanday qayta tiklashni hal qilish.
Paliy oilasini boqish uchun ish izlashini aytdi: «Men eplay olmaydigan ish yoʻq. Qazish, chopish, ekish, qurish. Hatto buzish ishlarini ham qila olaman.»
Olganing aytishicha, uning va oilasining Ukrainaning boshqa joylarida qarindoshlari yoʻq va ular oyoqqa turib olguncha uzoq vaqt davomida tanishlarinikida qolishadi.
U shunday dedi: «Agar doʻzaxda omon qolgan boʻlsak, bu yerda ham omon qolamiz.»