“Қизим турмушга чиқишим мумкинлигини айтганида, уни уришиб берганман”. Вазира Юнусова оиласи ва вайнлардаги иштироки ҳақида (видео)
“Қизим турмушга чиқишим мумкинлигини айтганида, уни уришиб берганман”. Вазира Юнусова оиласи ва вайнлардаги иштироки ҳақида (видео)
Театр ва кино актрисаси Вазира Юнусова 35 йилдан бери саҳнада бўлса-да, ҳануз унвон олмагани, турмуш ўртоғи вафотидан кейин қизи унга қайта турмуш қуриши мумкинлигини айтгани ҳамда нега вайнларда суратга тушиши ҳақида “Дарё лифестйле” ЁуТубе каналига интервю берди.
“Сёмкаларда ёшларни менсимайдиган актрисаларни кўраман”
— Кўп сёмка жараёнларида ёшларни менсимасдан муомала қиладиган актрисаларни кўраман. Кўпчилиги ёшларнинг саломига алик олмайди, энсасини қотириб гапиради. Ёш актёрлар ҳам бир-икки марта индамайди. Кейин салом беришни ҳам истамай қолади. “Гуруч курмаксиз бўлмайди”, ёши катталаримиз орасида ҳам шундай — ўзини тарбиялаши керак бўлганлар бор.
“Аёл киши биринчи ўринга оилани қўйиши керак”
— Тажрибамдан келиб чиқиб айтаман: аёл киши биринчи ўринга оилани қўйиши керак. Нима бўлишидан қатъи назар, оила биринчи ўринда. Чунки биз аёллар эркак кишининг қовурғасидан яратилганмиз. Демак, асосий вазифамизни унутмаслигимиз керак. Аслида бу дунёдаги бош вазифамиз фарзандларимизни дунёга келтириб, уларни илмли-билимли қилиб, чиройли тарбиялашдан иборат. Масалан, мен ҳам турмуш ўртоғим “ишлама”, деганида олти йил ишламаганман. Кейин ёшим 30дан ошгач, рози-ризолик билан ишга чиққанман. Унда ҳам филмларда эмас, “Оталар сўзи”да суратга тушардим. Бунга сабаб сёмка учун узоқ жойларга борилмасди, иш ҳар куни саккизда бошланиб беш—олтида тугарди. Ишдан уйга қайтиб, ош-овқатимизни, бошқа ишларимизни қилиб ўтирардим.
Вазира Юнусова бугун филм ва сериалларда суратга тушиш билан бирга, ҳозир энг талабгир бўлган вайнерлар жамоаси билан вайнларда ҳам рол ижро этмоқда. Актрисани бунга нима ундамоқда?
— Тўғрисини айцам, театрнинг ойлиги кўп ҳам эмас, кам ҳам эмас — ўртача. Турмуш ўртоғим ҳаёт бўлганида вайнларда суратга тушмасдим, деб ўйлайман. Яна бир гап: телефон янги чиққан пайтларда ёши катталаримиз “телефонга берилиб кетдинглар”, деб гапиришган бўлса, ҳозир масалан, мажлисда ҳам телефонга қараб қўйишадиган даражага келинган. Бу ҳолат фақат бизда эмас, бутун дунёда шундай. Шунинг учун айтаманки, ёши катта актрисаларимиз ҳам секин-секин вайнларда тушишяпти. Эътибор берган бўлсангиз, мен қуруқ вайннинг ўзида эмас, рекламаси бор вайнда суратга тушаман. Буни бошқача қаралса, давлат рекламасида ҳам вайн олинади. Олдин ҳам ёши катта ва машҳур артистлар рекламага чақирилган. Фақат улар телевидениеда берилган, буниси эса худди шунинг телефондаги варианти.
“Мендан кейин санъатга кирганларнинг ҳаммаси унвон олди”
— Ҳар бир актёр ва актриса яхши рол ўйнай, ўзимдан яхши из қолдирай, деб ният қилади. Мен ҳам шулар қаторида 35 йилдан буён халқимга хизмат қилиб келяпман. Бу бир бола туғилиб 35 ёшга кирганига тенг. Майли, ижобийми, салбийми, кичикми, каттами — рол ўйнаб келяпмиз. Агар “Ўткан кунлар” филмида ҳам Отабек, Кумуш ва Зайнабнинг ўзи бўлиб, уларнинг атрофидаги қаҳрамонлар бўлмаганида кино бу қадар бўлармиди? Бўлмайди. Атрофдаги амма, хола, жиян каби қаҳрамонлар ҳаётни тўлдирганидек, филмни ҳам тўлдириб туради. Икки қаҳрамоннинг дунёга келиши учун атрофдаги персонажлар воқеликни кучайтириб, ёрдам беради. Ана шундан сўнг бир бола туғилгани сингари, филм вужудга келади.
Баъзида “унвон олиш учун катта-катта ролларни ўйнаш керак”, деган гапларни эшитиб қоламан. Бу гап инсонга жуда оғир ботади. Лекин катта ролларни ўйнаб туриб, бир тийинга қиммат ижро этганлар бор. Асосий қаҳрамонларнинг атрофидаги кичик ролларни ўйнаб, одамларнинг эсида қоладиган актёрлар ҳам бор. Шундай экан, йилдан буён хизмат қилиб, давлат мукофоти олмаганим, албатта, мени хафа қилади. Чунки 35 йиллик меҳнатим бор. Мендан кейин санъатга келганларнинг деярли барчаси мукофотланиб бўлди.
“Қизим турмушга чиқишим мумкинлигини айтганида, уни уришиб бердим”
— Ўртанча қизим Дурдона бир марта ҳазиллашиб, “онажон, ҳали ёшсиз, турмушга чиқсангиз бўлади”, деганида болам шўрликни уришиб бердим. Унга бу ҳақда умуман ўйламаслигини, гапидан жуда қаттиқ хафа бўлганимни айтдим. “Ҳали дадангни қабри совимасидан туриб, менга айтаётган гапингни қара”, деб койидим. Лекин қизим Исломда ота ёки онага фарзандлари айтиши керак бўлган гапни айтиб, ўз вазифасини бажарган ҳолда ўзидан соқит қилди. Албатта, илмли бўлгани учун бу ишни қилди. Кулиб-ҳазиллашиб айтди. Уни тушундим. Аммо қайта турмушга чиқишни хаёлимга келтирмаганман, ўйламайман ҳам. Энди бундан буёғига қизларим билан жуда ҳаёт кечириб, уларни турмушга узатиб, невараларимни ҳам узатиб, қанча умрим бўлса яшаб, у дунёга борганимда турмуш ўртоғим кутиб олишини хоҳлайман.