Биз бор-будимизни сотдик ва уч фарзандимизни саёҳатга олиб кетиш учун бир томонга чипта сотиб олдик

Биз ҳамма нарсамизни сотдик ва уч фарзандимизни саёҳатга олиб чиқиш учун бир томонга чипта сотиб олдик

Дани ва Том Вулдриж тахминан етти йил олдин сотиб олган 1970-йилларда қурилган уйни қадрли оилавий масканга айлантириш учун йиллар давомида меҳнат қилишди.

39 ёшли Дани ҳамшира бўлиб ишлайди ва эстетика бизнесини ҳам юритади, 38 ёшли Том эса қурилиш бизнесига эга эди. Уларнинг учта фарзанди, яқин қариндошлари ва кўплаб дўстлари бор эди. Ҳаёт гўзал эди.

Аммо шу йилнинг май ойида беш кишилик оила ўз уйи ва мол-мулкини сотиб, Индонезияга бир томонга чипта харид қилишди, уларнинг бор-буди энди юкхонадаги рюкзакларга жойланган эди.

12 ёшли Оливия, етти ёшли Морган ва тўрт ёшли Жорж билан биргаликда Вулдрижлар оиласи энди аниқ якуний муддатсиз дунё бўйлаб саёҳат қилишни ва ҳар бир қитъага ташриф буюришни режалаштиришмоқда.

«Ажойиб» таомлар ва қуёш нури уларнинг янги турмуш тарзи учун дарҳол қўшимча туҳфа бўлди.

Саёҳатнинг бешинчи ойида, Индонезиянинг Ломбок оролидан видеоалоқа орқали боғланган Дани ва Том уларни Жануби-Шарқий Осиёга етаклаган танловлар ҳақида гапириб беришди.

Иккаласи ҳам 20 ёшлик даврларининг бошида талабалик таътили услубида бир муддат саёҳат қилишган ва доимо таътилларни, айниқса иссиқ жойларда ўтказишни яхши кўришган.

Дани шундай дейди: «Бу биз доимо қиладиган суҳбат эди, лекин фарзандли бўлганингиздан кейин, ипотека ва шунга ўхшаш нарсалар пайдо бўлгач, гўё ҳозир тўғри вақт эмасдек туюлади».

Аммо қарийб икки йил олдин оила Рождество байрами учун Таиландга борди.

«Биз у ерда бир ой бўлиш бахтига муяссар бўлдик, болалар билан айландик ва улар, албатта, ҳозиргидан деярли икки ёшга кичикроқ эди, лекин жуда яхши уддалашди.

Ҳамма нарса жуда силлиқ кечди ва болаларнинг биз улғайган дунёдан бутунлай фарқ қиладиган оламни бошдан кечираётганини кўриш ажойиб эди. Улар билан бирга кашф қилиш жуда ёқимли туюлди», — дея қўшимча қилди Том.

Данининг айтишича, ушбу саёҳат уларни изланиш бошлашга ва йўлга чиқишни танлаган бошқа оилалар билан гаплашишга ундаган.

«Биз жуда кўп рўйхатлар туздик — кўплаб ижобий ва салбий томонларни ёздик», — дейди у.

«Биз буни қила оламизми? Болаларимизга қандай таълим берамиз? Уйимиз бор эди, бизнесимиз бор эди, карьерамиз бор эди. Буларнинг барчасини нима қиламиз?»

Қарор қабул қилгач, улар бу ишга «100% содиқ» бўлишлари кераклигини тушунишди.

Аввалига Дани «қайтиб келадиган жойимиз бўлиши учун» уйни ижарага беришни таклиф қилди, аммо Том сотишни хоҳлади ва улар уйни бошқариш ташвишини уйдаги одамлар зиммасига қолдиришни истамасликларини англаб етишди.

Ўғил болалар бошиданоқ жуда иштиёқли эдилар, аммо эр-хотин қизлари учун бу қийинроқ бўлганини тан олишади.

Том дейди: «Оливия бироз хавотирда эди. У сентябрь ойида ўрта мактабни бошлаган эди, биз эса шу йилнинг май ойида йўлга чиқдик. У барча дўстларини қолдириб кетишдан жуда хавотирда эди.

Морган ва Жорж вақти-вақти билан дўстларини эслаб туришади, лекин улар бироз кичикроқ бўлгани учун Оливия каби кучли ҳиссий боғланишга эга эмас эдилар».

Улар ота-оналарига режа ҳақида айтишганда, биринчи реакция шундай бўлди: «Нима учун қўлга киритиш учун шунчалик кўп меҳнат қилган ҳамма нарсангизни сотяпсиз?»

«Кўпчилик бизнинг қачон қайтишимизга гаров боғламоқда», — дейди Дани кулиб. Том қўшимча қилади: «Уларнинг ҳар бири бир йилдан вақт белгилаган».

Йил бошида уйларини сотгандан сўнг, улар май ойида катта хайрлашув учун аэропортга йўл олишдан олдин бир неча ой ижара уйда яшашди.

Кетиш «жуда ҳаяжонли» бўлди, дейди Дани.

«Биз жуда бахтли эдик, чунки кўплаб оила аъзоларимиз бизни кузатиш учун аэропортга келишди», — дея қўшимча қилади Том. «Юкларимизни топшириб, хавфсизлик назорати дарвозасига етганимизда, бу жуда қийин бўлди.

Биз жуда яқин оила ва дўстлар даврасига эга бўлганимиздан бахтиёр эдик. Улар биз соғинадиган одамлардир ва уйдан соғинадиган нарсамиз ҳам ҳаётимизда бўлган ўша инсонлардир. Биз эга бўлган моддий нарсалар у қадар эмас».

Аммо самолёт ҳавога кўтарилиб, хайрлашувлар ортда қолгач, ҳаяжон бошланди.

«Биз қаерга кетаётганимизни эсладик», — дея ҳазиллашди Том. Иккаласи ҳам биринчи бекатлари — Индонезиядаги Бали оролида илгари бўлишган бўлса-да, маданий шок барибир кучли таъсир қилди.

«Бу шунчаки ҳамма нарса. Сизнинг туйғуларингиз кучаяди. Ҳидлар, атрофдаги ҳамма нарсани кўриш — бу уйдагидан жуда фарқ қилади.

Биз Балига 15 йил олдин, у ер анча тинч бўлган пайтда борган эдик», — дея қўшимча қилади Дани. «Одамлар ҳозир у ер жуда гавжум эканлигини айтишганди ва ҳақиқатан ҳам шундай экан. Биринчи бир-икки кун жуда оғир бўлди. Қизимиз ҳали ҳам бироз ҳаяжонда эди. Унинг кайфияти ўзгариб турди ва ҳаммамизда вақт минтақаси ўзгариши туфайли чарчоқ бор эди.

Биз аввал Улуватуга бордик ва у ер жуда гавжум бўлиб кетибди. Ҳатто йўлда юришимиз ҳам мени хавотирга соларди. Ҳар томонда скутерлар».

Аммо ижобий томонлари ҳам бор эди, дейди Том. «Таомлар дарҳол ажойиб туюлди. Одамлар эса шунчалик гўзал ва меҳрибон. Ва шунчаки теримизда иссиқликни ҳис қилиш».

Қуёш нури ва денгиз «кулранг, қоронғу ва нам» ҳавони соғинмайдиган оила учун асосий жозибадир.

Улар оролнинг турли қисмлари бўйлаб ҳаракатланишди, жанубдаги пляжларни тарк этиб, шимолдаги вулқонли Батур тоғига чиқишди ва ички маданий қишлоқ бўлган Убудда вақт ўтказишди. Кейин улар Индонезия архипелаги бўйлаб шарққа қараб оролдан оролга ўтишди ва иккинчи марта қолиш учун Ломбокка қайтишди.

«Биз анча кўп ҳаракат қилаётган эдик», — дейди Дани. «Шунинг учун ҳар сафар юкларни йиғиштираётганимизда гўё уйга кетаётгандек ҳис қилардик, лекин уйга кетмаётган эдик. Менимча, ҳақиқатан ҳам уйга қайтмаётганимизни англашимиз учун бир неча ой керак бўлди».

Буюк Британияни тарк этиш таълимдан воз кечишни англатмайди, деб таъкидлайди Дани.

«Фарзандларимиз дунёни кўришини ва реал ҳаётий билимларга эга бўлишини истасак-да, уларнинг имкониятлари бўлишини ҳам хоҳлашимизни айтдик. Шунинг учун, агар улар университетга боришни ва шифокор, ҳамшира ёки ўзлари хоҳлаган касб эгаси бўлишни истасалар, биз уларда ушбу имкониятлар сақланиб қолишини хоҳлаймиз», — дейди у.

Улар кетишдан олдин ўқитувчилар томонидан тавсия этилган дарсликлар ва иш дафтарлари солинган «катта сумка» олиб келишган ва Буюк Британия ўқув дастурига амал қилишмоқда. Оливиянинг онлайн математика репетитори бор, у илгари Ронда Кинон Тафдаги мактабида математика бўлими бошлиғи бўлган ва худди шу мактабда Томга ҳам дарс берган.

Ўғил болаларнинг бошланғич синф дастури бўйича дарс берадиган ва Оливия билан инглиз тили ҳамда баъзи табиий фанларни ўтадиган репетитори бор.

Энг катта салбий томони уйдаги оилани соғиниш бўлса-да, Дани ва Том маданий тажрибалар, болалар аллақачон орттирган ишонч, шунчалик кенг доирадаги одамлар билан учрашиш имконияти ва ҳаётнинг катта қисмини очиқ ҳавода ўтказиш имконияти салбий томонлардан устун эканлигини айтишади.

Оила Индонезия бўйлаб беш ойлик саёҳатдан сўнг Малайзияга йўл олиши керак, улар яқинда Ломбокда иккинчи марта қолишди, у ерда болалар эр-хотин ажойиб дўстлар билан «ёқимли кундалик тартиб» деб таърифлаган дунё мактаби марказига боришди.

Дастлаб «жуда кўп нарса» олиб келишганидан сўнг, улар ўз мулкларини саёҳатлари давомида учратган маҳаллий аҳолига тарқатишди ва ҳамма нарсани ота-оналар учун иккита катта 120 литрли рюкзак ва иккита 100 литрли ғилдиракли сумкагача қисқартиришди, улардан бири ўқув материаллари билан тўлдирилган.

«Болаларнинг орқасида деярли ҳеч нарса бўлмайди, балки самолётга чиқиш учун жуда кичик рюкзак бўлиши мумкин», — дейди Том.

«Биз болалар рюкзакларини кўтариб юришдан хурсанд бўлишади деб ўйлагандик. Ҳа, улар бундан унчалик мамнун эмаслар», — кулади Дани.

Малайзияда улар Борнеодаги орангутанлар қўриқхонасига ташриф буюришни ва болалар тенгдошлари билан кўпроқ вақт ўтказишлари учун дунё мактаби марказида яна бир узоқроқ тўхташни режалаштиришмоқда.

Шундан сўнг улар Таиландга йўл олишади, у ерга Данининг онаси ва Томнинг ота-онаси алоҳида-алоҳида ташриф буюришади ва Данининг 40 ёшини нишонлаш учун яхши жой танлагандан сўнг, улар Камбоджа, Вьетнам ва Филиппин орқали саёҳатни давом эттиришади.

Бу кейинги йил «тахминан» режалаштирилганини англатади. Улар кутилмаган ва фавқулодда вазиятларни ҳисобга олишган — Том аллақачон дафн маросими учун бир марта уйига учиб кетишига тўғри келди — лекин улар Осиёни тарк этгандан кейин, оилани кўриш учун уйга эҳтимолий қисқа саёҳатдан ташқари, ҳали ҳам аниқ бир манзилни кўзлашаётгани йўқ.

«Биз бир қитъада ўзимиз хоҳлаганча ҳаракат қиламиз ва кейин кейингисига ўтамиз», — деб тушунтиради Том. «Шунчаки имкони борича ва хоҳлаганимизча давом этамиз. Агар бирор пайтда хоҳламай қолсак, тўхташ учун жой танлаш мақсадида жуда кўп жойларни кашф қилган бўламиз».

Бу, кўп жиҳатдан, энг олий орзулар рўйхатидир. Аммо улар бошқалардан кўра битта манзилни танлашлари керак бўлса, бу қайси бири бўлар эди?

Дани учун бу Африка сафариси. «Мен доимо Африкани кўришни хоҳлаганман ва ҳеч қачон бўлмаганман. Бу доимо менинг рўйхатимда бўлган».

Том дейди: «Миямга Таити келяпти. Бу менинг серфинг билан шуғулланганим билан боғлиқ. Жой жуда гўзал кўринади. Ва биз у ерга борамиз. Келаси декабрда мен 40 ёшга тўламан, шунинг учун...»