“Америкадалигимда қизимни Учқун Тиллаев турмушга узатди”. Соҳиб Аббосхон муҳожирликдаги кечинмалари ва касбига хиёнат қилгани ҳақида
“Америкадалигимда қизимни Учқун Тиллаев турмушга узатди”. Соҳиб Аббосхон муҳожирликдаги кечинмалари ва касбига хиёнат қилгани ҳақида
Бир неча йилдан бери АҚШда яшаб келаётган таниқли актёр ва режиссёр Соҳиб Аббосхон “Менинг юртим” телеканалининг “Изларим” лойиҳасига интервю берди. Суҳбат чоғида ижодкор Америкада бўлган пайтида катта қизини қадрдон дўсти, Ўзбекистон халқ артисти Учқун Тиллаев узатганини, АҚШдаги ҳаёти ҳамда санъатдан узоқлашиб хато қилганини англаб етгани ҳақида гапириб берди.
“Америкага келиш — туғилибоқ катта ҳаётга қадам қўйиш билан баробар”
— Америкага келганингиздан кейин ҳаётингизни мутлақо нолдан бошлайсиз. Бу худди, боғчага ҳам бормай, туғилишингиз билан катта ҳаётга тушиб қолгандек гап. Бу ерда таниш-билишингиз йўқ. Ота-онангиз, дўстларингиз, фарзандларингиз ёнингизда эмас. Ҳамма юкни бир ўзингиз елкангизга оласиз. Бу эса кишини жуда қаттиқ эзади, йиғлатади. Шундай оғир дамларда ҳар куни ватанимга қайтиб кетгим келарди. “Менга нима камлик қиларди, ўз юртимда маза қилиб филмлар суратга олиб, киноларда қаҳрамонларни гавдалантириб юрсам бўлмасмиди?” дейман шундай пайтлар.
Лекин шуни ҳам айтиш керакки, мен АҚШга кетган йиллар ўзбек киносига эндигина эътибор қаратила бошлаган давр эди. Тахминан 2017-йилларда соҳа эшиклари очила бошлаганди. Охирги ўн йилликда эса кинода жуда катта имкониятлар пайдо бўлди. Қизиғи, мен кетганимдан сўнг соҳада кескин ижобий ўзгаришлар юз берди. Баъзи режиссёр дўстларим “сиз кетганингиздан кейин кино ривожланиб кетди, яна 10-15 йил қайтмай турсангиз бўларкан”, деб ҳазиллашиб туришади, дейди у.
“Пицсахонада идишларни ювиб, дўстларим олдига ъминистрълардай кийиниб борганман”
— Бу ерда илк фаолиятимни меҳмонхонадан бошлаганман. Кейин пицсахонада ишлашга ўтдим. Ўша пайтларда у ерда ишлайдиганлар смена тугаётганда навбати билан бир куни пол арца, бошқа куни идишларни ювиб кетиши шарт эди. Ошхонада камералар борлиги учун мен билан ишлайдиган йигитга “видеоларга тушиб қолганим ташқарига тарқалиб кетмасин”, деб илтимос қилганман.
Бир куни кечаси идиш юваётган эдим. Биз яшаётган шаҳарга бир гуруҳ ўзбекистонлик санъаткорлар келишган экан. Менга тўсатдан видеоқўнғироқ қилишди. У пайтда устимда чарм фартук, қўлимда резина қўлқоп, бошимда ищи қалпоқ бор эди. Пицсахонада эса 200 тача ювилмаган идиш йиғилиб турарди. Қайта-қайта қўнғироқ қилишгач, охири рад этиш тугмасини босиб қўйдим. Кейин аудиоқўнғироқ қилиб, ишларимни тугатиб, тезда етиб боришимни айтдим. Идиш юватуриб, дўстларим мени кутиб ўтиришган бир пайтда бу ерда эканим учун йиғлаб юбордим. Ярим соатлардан кейин ишимни тугатиб, чиройли кийимларда, машинамга ўтириб, дўстларим олдига худди “министр”дай кириб бордим, дейди у.
“Учқун Тиллаевнинг мукофоти — менинг ҳам ютуғим”
Суҳбат давомида актёр қадрдон дўсти Учқун Тиллаевнинг Халқ артисти унвони билан тақдирланганидан хурсанд эканини айтди.
— Дўстим Учқуннинг мукофотлангани худди ўзим тақдирлангандек мени қувонтиради. Биз талабалик йилларида бир курсда ўқиб, жуда қалин бўлганмиз. Дўстлигимиз ҳалигача давом этиб келмоқда. Ҳаттоки, ўзим етиб келолмаганимда, тўнғич қизимни Учқун узатган, яъни тўйни бош-қош бўлиб ўтказиб берган. Мен тўйнинг молиявий харажатларини кўтарган ҳолда жараёнда онлайн қатнашганман. Лекин барча ташкилий югур-югурларни дўстим ўз зиммасига олган.
Кейинчалик ўзим Ўзбекистондалигимда яна бир қизимни узатдим. Ўшанда ҳам ишлари жуда кўп бўлишига қарамай, ёнимдан жилмади. Кинодаги, вазирликдаги, театрдаги барча юмушларидан ортиб, мен билан бирга бўлди.
“Касбимга хиёнат қилиб қўйдим шекилли...”
Актёр бир неча йиллардан буён ўз юртидан, касби ва ижодидан йироқда бўлганидан афсусда эканини ҳам яширмади.
— 16 ёшимда мактабни тамомлаб, актёр бўлиш орзусида Наманган театрига саҳна ищиси бўлиб кирганман. Бир қарашда бирдан омадим келиб қолганга ўхшайди-ю, лекин бунинг замирида жуда катта меҳнат ётган бўлади. Ўша кезларда театр саҳнасини супириб, полларини артардим. Саҳна ортида қандай қора меҳнат бўлса, ҳаммасини сидқидилдан бажарардим.
Бахтли тасодиф туфайли уч ойдан сўнг мени актёрлик штатига ўтказишди. Ўшанда театрнинг катта спектаклига бош рол ижрочиси келмай қолганди. Мен эса саҳна четида кузатиб, барча қаҳрамонларнинг сўзларини ёдлаб олган эдим. Мени ўша келмаган актёр ўрнига саҳнага чиқаришди. Эртаси куни мажлис ўтказилиб, расман актёрликка қабул қилишди. Кейинги бир йил давомида шу ерда фаолият юритдим.
Менинг тақдирим ҳам, омадим ҳам саҳна ва ижод билан боғлиқ экан. Мен эса ундан узоқлашиб кетибман. Менимча, касбимга хиёнат қилиб қўйдим шекилли. Ёшлигимизда устозларимиз “ҳар бир касбга садоқат билан ёндашилса, унинг ортидан, албатта, барака топилади”, дейишарди. Улар айтганидай, мен ҳам шу касбдан барака топдим. Лекин ҳаётим янада баракалироқ бўлиши мумкинлигини ўйлаб, ижоддан узоқлашиб нотўғри йўл тутганимни энди англаб етдим, дейди Соҳиб Аббосхон.