«Yangi Toshkent — O‘zimizniki!»: Qadriyatlar va orzular shahri
Odamlar shaharni quradi, biroq insoniy mehr, ishonch va mas’uliyat uni haqiqiy maskanga aylantiradi
«Yangi Toshkent — O‘zimizniki!»: Qadriyatlar va orzular shahri
Yangi shaharlar barpo etilishi tilga olinganda, odatda raqamlar, investitsiyalar va osmono‘par binolar esga olinadi. Ammo shaharni chinakam shahar qiladigan narsa faqat beton va shisha emas, balki unda yashovchi odamlar orasidagi mehr, ishonch va mas’uliyatdir. Chirchiq va Qorasuv daryolari oralig‘ida qurilayotgan Yangi Toshkent loyihasiga nisbatan aytilgan «Yangi Toshkent — o‘zimizniki!» ta’rifi ham aynan shu sodda va muhim haqiqatni ifodalaydi.
Bu oddiygina balandparvoz shior emas. Bu — yangi shaharning odamlar hayotidagi o‘rni, jamiyatning unga munosabati va ertangi kunga bo‘lgan ishonchining ramzi. Albatta, har qanday yirik loyiha odamlarda umid uyg‘otishi bilan birga, o‘rinli savollarni ham paydo qiladi: bu shahar aslida kimlar uchun qurilmoqda? Unda oddiy oilalar, yoshlar, shifokorlar, o‘qituvchilar va hunarmandlar uchun ham munosib joy bo‘ladimi? Osmono‘par binolar soyasida milliy qadriyatlarimiz hamda odamlar o‘rtasidagi oqibat va samimiy munosabatlar yo‘qolib ketmaydimi?
Aslida, «o‘zimizniki» iborasi ana shu ko‘plab savollarga qisqa va aniq javobdir. Bu Yangi Toshkentni barchamiz qon-qonimizdan his qiladigan aziz maskan sifatida tasavvur qilishga undovchi so‘zdir. Shaharning qadr-qimmati uning hashamatida emas, balki unda yashaydigan insonlar hayotining qanchalik go‘zallashishidadir.
«O‘zimizniki» degan sodda ta’kid ana shu ikki dunyo o‘rtasida o‘ziga xos ko‘prik vazifasini bajaradi. Bu so‘z yangi shaharning me’moriy ko‘rinishi o‘zgarishi mumkinligini, ammo unda yashaydigan insonlarning qadriyatlari, orzu va intilishlari hech qachon ahamiyatini yo‘qotmasligini eslatadi. Zero, eng zamonaviy binolarda ham oilalar yashaydi, bolalar ulg‘ayadi, oqibatli qo‘shnilar bir-biriga mehr ko‘rsatadi. Shaharning haqiqiy jozibasi va jonli muhiti ham aynan shu insoniy munosabatlardan shakllanadi.
Xalqimiz tafakkurida uy va yerga munosabat azaldan muqaddas sanalgan. «O‘z uyim — o‘lan to‘shagim» degan naql bejiz asrlar davomida yashab kelmayapti. Bu hikmat zamirida insonning xotirjamlik topadigan, oilasi bag‘rida tinch yashaydigan va ertangi kunini quradigan makonga bo‘lgan tabiiy intilishi mujassam. Shu bois Yangi Toshkent haqidagi «o‘zimizniki» degan so‘zni zamonaviy shaharni milliy o‘zlik va oilaviy qadriyatlar bilan bog‘lash istagi sifatida tushunish kerak.
Yangi Toshkentning haqiqiy qiyofasi uning odamlar qalbida qanday o‘rin egallashida ham namoyon bo‘ladi. Agar inson bu shaharda o‘z oilasi, farzandlari va kelajagi uchun munosib makonni ko‘rsa, unga befarq bo‘lmaydi. Uni asrash va rivojlantirishni ham o‘z mas’uliyati deb biladi.
Shu ma’noda, «Yangi Toshkent — o‘zimizniki!» degan ta’kid zamirida oddiy, ammo muhim fikr mujassam: odamlar shaharni quradi, biroq insoniy mehr, ishonch va mas’uliyat uni haqiqiy maskanga aylantiradi.
Yangi Toshkent — umumiy kelajagimiz bilan bog‘liq manzil, ko‘hna qadriyatlar va ertangi orzular uchrashuvi.