«Jimgina boʻshash» iqtisodiyotga zarba berishi mumkin — mana sababi
Hisobotda aniqlanishicha, britanliklar bajaradigan ishlariga kamroq qiziqish bildirmoqda va qoʻshimcha harakat qilishga kamroq xohish bildirmoqda.
«Jimgina boʻshash» tendentsiyasi iqtisodiyotga zarba berayotgan boʻlishi mumkin – sababi bu yerda
Xodimlar ishda faqat talab qilinadigan eng kam hajmni bajarib, qoʻshimcha hech narsa qilishdan bosh tortishini anglatuvchi «jimgina boʻshash» (quiet quitting) deb atalmish tendentsiya iqtisodiyotga taʼsir koʻrsatayotgan boʻlishi mumkin, deyiladi oʻtkazilgan tahlilda.
Resolution Foundation hisobotiga koʻra, oxirgi oʻn yillikda britanlar oʻz ishlariga kamroq qiziqish bildiradigan va qoʻshimcha harakat qilishga kamroq tayyor boʻlib qolishgan.
Tahlil markazining taʼkidlashicha, bu pandemiyadan beri mehnat unumdorligining pasayishini qisman tushuntirishi mumkin.
«Bu xodimlarning oʻzi uchun ochiqchasiga yomon holat, ammo bu kelgusi yillarda turmush darajasini oshirish uchun juda muhim boʻlgan mehnat unumdorligi va ishchi kuchi taklifi uchun ham yaxshilikdan darak bermaydi», dedi Resolution Foundation bosh iqtisodchisi Xanna Sloter.
Jimgina boʻshash pandemiyadan soʻng darhol sotsial tarmoqlarda ommalashib ketgan edi.
Yuqori talablar, past ish haqi va turmush darajasining yomonlashuvidan hafsalasi pir boʻlgan koʻplab onlayn postlarda xodimlar faqat boshliqlari soʻragan narsani qilishlari va undan ortigʻini qilmasliklari kerakligi ilgari surilgan.
Yaʼni siz hali ham ishga chiqasiz, lekin qoʻshimcha topshiriqlarni bajarishni yoki ish soatlaridan tashqari elektron pochtani tekshirishni toʻxtatib, buning oʻrniga ish va shaxsiy hayot balansiga hamda «maoshingizga yarasha harakat qilish»ga eʼtibor qaratasiz.
Biroq, bu shunchaki TikTok'dagi muhokama mavzusi boʻlib qolmay, Resolution Foundation oʻz hisobotidagi xulosalar jimgina boʻshash gʻoyasiga «mos kelishini» bildirdi.
«Men haftasiga 60 soat ishlardim, shuning uchun jimgina boʻshashga qaror qildim»
Jamgʻarmaning 4 656 nafar katta yoshlilar oʻrtasida oʻtkazgan soʻrovnomasiga koʻra, oʻz ish beruvchisiga yordam berish uchun qoʻshimcha harakat qilishga tayyor boʻlgan respondentlar ulushi 2015 yildagi 69 foizdan 2025 yilda 55 foizgacha kamaygan.
Shu bilan birga, oʻz lavozimidan hatto «qonikarli» darajada ham qoniqmaydiganlar ulushi toʻrttadan biriga tushdi, bu qayd etilgan eng past koʻrsatkichdir.
Bundan tashqari, ishchilar 10 yil oldingiga qaraganda oʻz ishlarini qiziqarli deb aytish ehtimoli kamroq — soʻrovda qatnashganlarning 63 foizi shunday degan, ilgari bu koʻrsatkich 74 foizni tashkil etgan.
«Bugungi ishchilar oʻn yil oldingiga nisbatan oʻz ish beruvchilariga bir oz kamroq sodiq va umuman olganda ishga ichki ishtiyoqi bir oz kamroqdir», deyiladi hisobotda.
Resolution Foundation soʻnggi oʻn yillikdagi bu oʻzgarish moliyaviy inqirozdan beri sekinlashgan va pandemiyadan soʻng yanada zaiflashgan «mehnat unumdorligi oʻsishining sustligiga hissa qoʻshgan boʻlishi mumkin»ligini aniqladi.
Ishchilar, shuningdek, oʻtmishdagiga qaraganda ish haqiga koʻproq eʼtibor qaratishgan, bu esa «oʻtgan oʻn yillikda turmush darajasining bir joyda deyarli toʻxtab qolganini hisobga olsa, balki ajablanarli emasdir».
Sir Jon Kyortis, siyosatshunoslik professori va hisobot hammuharririning taʼkidlashicha, bu tahlil yoshlar «ishdan koʻproq qochadigan boʻlib qolganini yoki umuman ishchilar ish joyini oʻzgartirishga koʻproq ikkilanayotganini» anglatmaydi.
«Ammo agar xodimlar oʻz ishlariga toʻliq berilishlari kerak boʻlsa, ish beruvchilar uchun ham moliyaviy jihatdan foydali, ham egiluvchan ish soatlariga ega boʻlgan ish oʻrinlarini taqdim etish yanada muhimroq boʻlib qolganga oʻxshaydi», deya qoʻshimcha qildi u.