Xafa bo‘lganlar... bu – dahshat!

Xafagarchilik: dahshatli holat!

Xafa bo‘lish va ranjish inson uchun zararli. Garchi kimdir sizga qo‘pol muomala qilsa yoki haqorat qilsa ham, buni ko‘ngilga olmaslik muhimdir.

Ba’zi insonlar yaqinlari bilan maslahatlashmasdan, yakka o‘zlari qaror qabul qilishadi. Natijada tushunmovchiliklar yuzaga kelganda esa darhol xafa bo‘lishadi. Ular yaqinlari bilan maslahatlashmay ish boshlab, "falon qarindoshim bor, yordam beradi" deb ishonishadi. Holbuki, kimgadir ishonish va suyanishdan avval uning fikrini bilish muhim emasmi?

"Siz menga qanday yordam bera olasiz?" deb so‘rash o‘rniga, "qarindosh-ku, yordam berishi shart, bunga majbur", deb noto‘g‘ri o‘ylashadi. Bu mehr-oqibatga zid yondashuvdir. Agar oqibatli bo‘lishni istasangiz, avvalo, qarindosh-urug‘laringiz bilan maslahatlashing, o‘zboshimchalik qilmang. "O‘zim yaxshi bilaman" degan so‘z ma’naviyatning pastligidan dalolat beradi.

Qarindoshlar orasida, zamonaviy, aqlli va ma’naviyati nisbatan pastroq insonlar o‘rtasida ham ziddiyatlar kelib chiqishi mumkin. O‘zaro munosabatlarda mehr-muhabbat ustun bo‘lsa, xafagarchilik bo‘lmaydi. Zero, sevgan insoningiz har qanday xato yoki ayb qilsa ham, uni tezda kechirasiz. Yuragida muhabbati bor odam ranjishni bilmaydi va doimo kechirimli bo‘ladi. Xafa bo‘lish – bu o‘zini zaharlash demakdir. O‘zbek xalq maqolida "Behuda yig‘laganing – yuragingni dog‘laganing" deb bejiz aytilmagan.

Bilasizmi, yillar davomida ichga yutilgan xafagarchilik bora-bora onkologik kasallikka aylanishi mumkin.

Inson boshqalarni xafa qilmaslik uchun, avvalo, o‘zi ichki uyg‘un holatga erishishi kerak. Ya’ni, birovlarning ortiqcha gaplari, xafa qiladigan so‘zlariga e’tibor bermasdan, faqat o‘z maqsadi sari intilishi lozim.

Maqsadi aniq bo‘lgan odam birovni ranjitmaslikka harakat qiladi. Faqat ichida alam, g‘azab, gina kabi salbiy hissiyotlari bor insonlardangina dilozorlik chiqadi.

Baxtiniso Azimboyeva,

shifokor-ruhshunos