Хоббини ишга айлантирган одамлар билан танишинг
Девон ва Корнуоллдаги одамлар ўзларининг севимли машғулотларидан мамнуният ва даромад топаётганликларини тасвирлашмоқда.
Хоббини ишга айлантирган одамлар билан танишинг
Истеъмолчилик жамияти: Уилл Пирсон бумеранг учириш хоббисини бизнесга айлантирди
Бир эски мақол бор: «Ўзинг севган ишни топ, шунда умрингда бир кун ҳам ишлашга мажбур бўлмайсан».
Кўпчилик учун бу фикр пичингли кулги уйғотиши мумкин. Аммо севимли хоббини ҳақиқатан ҳам даромад келтирадиган ишга айлантиришнинг иложи бўлса-чи?
Covid-19 пандемияси келтириб чиқарган тартибсизликлар ва онлайн савдонинг ривожланиши интернет-платформаларда жиддий қўшимча даромад манбалари ва бизнеснинг бутун бир дунёсини яратди.
Би-би-си ўз севимли лойиҳаларидан пул ишлашга эътибор қаратиш учун асосий ишларини ташлаб кетган уч киши билан учрашди.
Жэки Бёрд корпоратив дунёда муваффақиятли раҳбар эди, ҳозир эса ленталардан санъат асарлари яратмоқда
Жэки Бёрд бутун иш фаолиятини корпоратив дунёда ўтказди, у ерда Лондондаги офис майдонларини қайта лойиҳалаш бўйича ўзининг совриндор бизнесини бошқарди.
Бу иш пандемия ва локдаун бошлангунга қадар яхши кетди, кейин эса офислар бўшаб қолди ва ҳамма уйдан ишлаётгандек туюлди.
Пандемия тугаганидан кейин, бу соҳага қайтиш унинг Корнуоллдаги Полперро шаҳридаги уйидан Лондонгача бўлган 600 миллик (966 км) бориб-келиш йўлини англатарди, бу эса унинг сўзларига кўра, «жонини олаётган эди».
«2025 йил апрель ойида мен асбоб-ускуналар солинган сумкамни бир четга қўйиб, ўз қизиқишим ортидан кетишга қарор қилдим», деди Бёрд.
«Мен холстга тасвирнинг контурини чизаман, буни одамларнинг фотосуратларидан ҳам қила оламан ва уларни лента шаклида қайта яратаман.
Бу поп-арт услубига ўхшаш анча абстракт йўналиш, лекин бўёқ ўрнига лента воситасидан фойдаланилади.
Пандемия пайтида бир нечтасини қилгандим, лекин [яқинда] фақат буюртма устига буюртма бажаряпман. Ўтган йили деярли тўхтаганим йўқ.
Бу шунчаки ажойиб, бундан ортиғини орзу ҳам қилолмасдим. Бу менинг ижодий йўлим бўлишини билмаган эдим».
Тобиас Кей медитация пайтида ўзининг ноёб чолғу асбобини яратишга илҳомланган
Тобиас Кей ҳаётда ўз йўлини топишга қийналганини мамнуният билан тан олди.
У шундай деди: «Ўсмирлик чоғимда жуда йўқолиб қолгандек эдим. Бу дунёда қандай ишлашимни тасаввур қилолмасдим, бу менга шунчаки телбаликдек туюларди ва қанча кўп иш қилсам, шунчалик қийинлашиб бораверди».
Ҳозирда Девондаги Бакфастли шаҳрида яшовчи Кей қариндоши билан бирга ишлаганидан кейин ёғоч йўниб ишлов беришга қизиқиб қолди ва юзлаб ёғоч косалар ясашга киришди.
Аммо бурилиш нуқтаси у ўз касбига янги йўналиш қўшиши эмас, балки косаларига торлар қўшиши кераклигини англаб етганида юз берди.
«Бир куни кечқурун каравотим четида медитация қилаётган эдим ва кўз олдимда коса ичига тортилган тор тасвири пайдо бўлди.
Ўшандан бери мен ўзимни йўналтирилгандек ҳис қиламан... бу асбобларни яратиш учун тасаввур ва ғояларга эга бўлдим».
Кей бу асбобларни «Sounding Bowls» (Жарангдор косалар) деб номлади ва улар ҳозирда терапияда фойдаланиш учун Миллий соғлиқни сақлаш тизими (NHS) ва бутун дунёдаги шифохоналарга сотилмоқда.
У талабни қондириш учун бошқа усталарни ҳам ўқитганини айтиб, шундай даъво қилди: «Улар жаҳон мусиқа тарихида ноёбдир.
Унинг устки қисмида товуш тахтаси бўлмаган доиравий ёғоч бўшлиқ ичида торлари бор.
Шунинг учун, қутисимон асбоб бўлган скрипка ёки гитарадан фарқли ўлароқ, бу очиқ резонатордир. Ёғочнинг юпқалиги — пастки қисми гугурт чўпидан ҳам юпқароқ, ташқи томони эса 20 та торни кўтариш учун жуда мустаҳкам — товушни таъминлайди».
Уилл Пирсон ҳали ҳам ўзи сотиб олган биринчи бумерангни сақлайди ва ҳозирда уларни Фалмутдаги дўконида ва онлайн тарзда ясаб сотади
Уилл Пирсон Корнуоллнинг Фалмут шаҳрида трафаретли босмахона устахонасини бошқараётган эди, ўшанда Ковид пандемияси бошланиб, унинг бизнесини «вайрон қилди».
Пирсон эслайди: «Мен соҳилга тушдим, қаттиқ ваҳимада эдим. Ўзим билан бумерангимни олгандим ва кейин уларни ишлаб чиқариш ҳақида ғоя пайдо бўлди.
Менда доим бумеранг брендини йўлга қўйиш, ўз бумерангларимни ясаш ва уларни сотишга ҳаракат қилиш ҳақида ширин орзу бўлган, чунки бумеранг учириш жуда қизиқарли. Мен тўққиз ёшимда бошлаганман».
«Менга бу доим ёққан, бумерангимни олиб чиққанимда одамлар доим унга қизиқиш билан қарашарди ва мен ўйладим: "Балки бу ерда бирор гап бордир. Балки биз бунга бўлган қизиқишни қайта уйғота олармиз", ва биз айнан шуни қилишга ҳаракат қиляпмиз».
Пирсон ҳозирда Фалмутда бумеранг дўконини очди ва ўз трафаретли босма маҳоратидан фойдаланиб, футболкалар яратмоқда ва уларга 1960-йилларнинг Ғарбий соҳил серфинг муҳитини сингдирмоқда.
«Вақтимнинг кўп қисмини далада бумерангларни синовдан ўтказиш олади», деди Уилл.
«Агар тўғри учирган бўлсангиз, у тўлиқ қайтиб келишига ишонч ҳосил қилиш учун ҳар бир бумерангни шахсан синовдан ўтказаман».