Инсонийлик нимадан иборат: Бегона инсоннинг меҳрибонлиги ҳақидаги ҳикоя

Инсонийлик нимадан иборат: бегона одамнинг эзгулиги ҳақида ҳикоя

Менинг бошимдан айнан шундай ҳикоя ўтди. Ва, эҳтимол, мен уни умримнинг охиригача эслаб қоламан, чунки эзгу қилмишларнинг яроқлилик муддати бўлмайди. Шаҳар овлоралигида биз кўпинча атрофимиздаги одамларни пайқамаймиз. Лекин бироз эътиборлироқ бўлиб, атрофга қарасак, ёрдамимизга ёки эътиборимизга жуда муҳтож бўлган бирровни албатта топамиз.

Ҳаммаси 2024 йил 15 ноябрь, жума куни эрталаб бошланди. Одатдагидек, ўғлимни болалар боғчасига олиб бориб, кейин ишга бормоқчи эдим. Одатий йўл, таниш кўча, олдиндаги кун ҳақидаги кўникма хаёллар.

Ортимдан қора Hyundai келарди. Унинг ҳайдовчиси тинимсиз сигнал берарди. Бошида мен бунга аҳамият бермадим. Эҳтимол, у ўзиб кетмоқчидир деб, йўлни бироз бўшатишга ҳаракат қилдим. Лекин у сигнал беришда давом этди. Бу анча вақт, деярли бир ярим километр давом этди.

Охири, светофорда эркак киши мен билан тенглашиб, ойнани туширди ва ғилдирагим тешилганини айтди.

Мен йўл четида тўхтаб, машинадан тушдим ва у ҳақ эканини кўрдим.

Ўша пайтда мен кейин нима қилишни ҳам билмай қолдим. Менда эскича Matiz бор эди, кичик ўғлим билан кетаётгандим, энди эса ғилдирак шикастлангани маълум бўлди. Эркак киши ўз машинасидан тушиб, ёрдам таклиф қилди. Унинг исми Алишер ака эди ва машинасида унинг ҳам ўғли бор эди.

Биз юкхонадаги ғилдиракни текширдик, лекин у ҳам яроқсиз бўлиб чиқди.

Мен довдираб қолдим. Одатий бузилишдек туюлади, лекин йўлда ёш бола билан ёлғиз қолганингда, ҳатто шундай вазият ҳам ҳақиқий муаммога айланиши мумкин.

Ва айнан шу ерда ҳалигача ақлимга сиғмайдиган нарса бошланди.

Алишер ака шунчаки ҳамдардлик ва эзгу сўзлар билан чекланиб қолмади — у дарҳол ишга киришди. Ўғли ва ёрдамга чақирган танишлари билан биргаликда шикастланган ғилдиракни ечиб олишди. Мен кечикишдан хавотир олмаслигим учун Алишер ака фарзандимни болалар боғчасига ўзи олиб боришни таклиф қилди.

Шундан сўнг биз шиномонтажга бордик ва у ерда иккала ғилдиракни таъмирладик. Кейин менинг машинамга қайтиб келдик ва Алишер ака ўғли билан бирга ғилдиракни ўрнатиб берди.

Шу вақт ичида мен ўзимни жуда ғалати ҳис қилдим.

Мен Алишер ака бегона одам учун шунча вақт сарфлаганидан қанчалик ногоҳлигимни бир неча бор айтдим. Кимдир шунчаки ўз ишларини четга суриб, қийин вазиятда ёрдам бериш учун бир неча соат шахсий вақтини бағишлашига ишониш қийин эди. Ҳатто қандай тўғри муносабат билдиришни ҳам билмасдим. Эҳтимол, илгари мен билан бундай нарса ҳеч қачон содир бўлмагани учундир.

Ахир мен у учун мутлақо бегона одам эдим. У мен ҳақимда ҳеч нарса билмасди, лекин барибир ёрдам берди.

Ғилдиракни ўрнатишни тугатгач, мен унга пул бериб миннатдорчилик билдирмоқчи бўлдим. Саspace қилинган вақт, ёрдам ва мени қийин вазиятда қолдирмагани учун ҳеч бўлмаганда қандайдир ташаккур билдиргим келди.

Лекин Алишер ака рад этди. Қатъий равишда.

Ва ўшанда у мен умрбод эслаб қолган гапни айтди. У агар қизи ва навараси шундай вазиятга тушиб қолса, у ҳам ёнларида ўтиб кетмасдан, тўхтаб ёрдам берадиган инсон топилишини хоҳлашини тушунтирди.

Бир ўйлаб кўринг-а.

У менга кун келиб кимдир унинг яқинларига ёрдам беришини хоҳлаганидек ёрдам берди. Ва бунда, эҳтимол, инсонийликнинг энг буюк намоён бўлиши мужассам эди.

У ҳеч қандай миннатдорчилик кутмади ва эвазига ҳеч нарса сўрамади. Ҳатто ёдда қолишга ҳам ҳаракат қилмади — шунчаки қийин вазиятга тушиб қолган одамни кўрди ва бефарқ ораламади.

Учрашувимиздан сўнг унинг куни қандай ўтганини билмайман. У қаерга шошаётганини ва биз учун қандай ишларни четга сурганини билмайман. Лекин бир нарсани биламан: мен учун бу бир неча соат шунчаки бузилган ғилдирак ҳақидаги ҳикояга айлангани йўқ. Ўша куни мен Яратганнинг марҳамати қанчалик буюклигини яна бир бор ҳис қилдим.

Баъзида биз қийинчиликлар шунчаки ўзидан-ўзи йўқолиб кетишини кутамиз, лекин ёрдам бошқача келади — кимнингдир куюнчак қалби орқали, ўз вақтида узатилган қўл орқали, айнан қўллаб-қувватлаш энг зарур бўлган лаҳзада ёнингда пайдо бўладиган инсон орқали.

Алишер ака уйимдан унча узоқ бўлмаган жойда яшайди. Унинг Циолковский кўчасини тилга олгани ёдимда. Лекин биз контактлар билан алмашмадик. У ҳатто уни суратга олишимга рухсат бермади ва пулдан воз кечди.

Шундай бўлса-да, мен унинг юзини эслайман. Унинг қора Hyundai’ини эслайман. Унинг исмини эслайман.

Эҳтимол, баъзи одамлар хотирамизда узоқ вақт ёнгинамизда бўлишгани учун эмас, балки қисқа бир лаҳзада бизга ҳақиқатан ҳам муҳим бўлган нарсани очганлари учун қолишади. Ўша куни мен эзгулик ҳали ҳам мавжудлигини ва шунчаки бошқача қила олмаганликлари учун мутлақо бегона одамга ўз ҳаётининг бир неча соатини сарфлашга тайёр бўлганлар борлигини тушундим.

Ва мен бу ҳақда фақат Алишер акага миннатдорчилик билдириш учунгина сўзлаб бергим келмади. Бу ҳикояни бошқа одамлар ҳам ўқишини хоҳлайман. Ўғлим катта бўлганида, бир пайтлар бегона одам оғир дамда онасига ёрдам берганини эслаб юришини хоҳлайман. Ва у билсинки: баъзида сиз қилишингиз мумкин бўлган энг муҳим иш — шунчаки ўтиб кетмасликдир.

Алишер ака, агар мабодо қачондир ушбу ҳикояни ўқиб қолсангиз, билингки: мен сизни эслайман ва сизга чин қалбимдан миннатдорман.

Эҳтимол, сиз учун бу шунчаки одатий бир қилмиш эди. Лекин мен учун у дунёда бизга баъзида туюлганидан кўра эзгулик жуда кўплигини эслатувчи воқеага айланди. Ва айнан шундай, бир қарашда арзимас туюлган қилмишлардан ҳақиқий инсонийлик шаклланади.