«Янги Тошкент — Ўзимизники!»: Қадриятлар ва орзулар шаҳри
Одамлар шаҳарни қуради, бироқ инсоний меҳр, ишонч ва масъулият уни ҳақиқий масканга айлантиради
«Янги Тошкент — Ўзимизники!»: Қадриятлар ва орзулар шаҳри
Янги шаҳарлар барпо этилиши тилга олинганда, одатда рақамлар, инвестициялар ва осмонўпар бинолар эсга олинади. Аммо шаҳарни чинакам шаҳар қиладиган нарса фақат бетон ва шиша эмас, балки унда яшовчи одамлар орасидаги меҳр, ишонч ва масъулиятдир. Чирчиқ ва Қорасув дарёлари оралиғида қурилаётган Янги Тошкент лойиҳасига нисбатан айтилган «Янги Тошкент — ўзимизники!» таърифи ҳам айнан шу содда ва муҳим ҳақиқатни ифодалайди.
Бу оддийгина баландпарвоз шиор эмас. Бу — янги шаҳарнинг одамлар ҳаётидаги ўрни, жамиятнинг унга муносабати ва эртанги кунга бўлган ишончининг рамзи. Албатта, ҳар қандай йирик лойиҳа одамларда умид уйғотиши билан бирга, ўринли саволларни ҳам пайдо қилади: бу шаҳар аслида кимлар учун қурилмоқда? Унда оддий оилалар, ёшлар, шифокорлар, ўқитувчилар ва ҳунармандлар учун ҳам муносиб жой бўладими? Осмонўпар бинолар соясида миллий қадриятларимиз ҳамда одамлар ўртасидаги оқибат ва самимий муносабатлар йўқолиб кетмайдими?
Аслида, «ўзимизники» ибораси ана шу кўплаб саволларга қисқа ва аниқ жавобдир. Бу Янги Тошкентни барчамиз қон-қонимиздан ҳис қиладиган азиз маскан сифатида тасаввур қилишга ундовчи сўздир. Шаҳарнинг қадр-қиммати унинг ҳашаматида эмас, балки унда яшайдиган инсонлар ҳаётининг қанчалик гўзаллашишидадир.
«Ўзимизники» деган содда таъкид ана шу икки дунё ўртасида ўзига хос кўприк вазифасини бажаради. Бу сўз янги шаҳарнинг меъморий кўриниши ўзгариши мумкинлигини, аммо унда яшайдиган инсонларнинг қадриятлари, орзу ва интилишлари ҳеч қачон аҳамиятини йўқотмаслигини эслатади. Зеро, энг замонавий биноларда ҳам оилалар яшайди, болалар улғаяди, оқибатли қўшнилар бир-бирига меҳр кўрсатади. Шаҳарнинг ҳақиқий жозибаси ва жонли муҳити ҳам айнан шу инсоний муносабатлардан шаклланади.
Халқимиз тафаккурида уй ва ерга муносабат азалдан муқаддас саналган. «Ўз уйим — ўлан тўшагим» деган нақл бежиз асрлар давомида яшаб келмаяпти. Бу ҳикмат замирида инсоннинг хотиржамлик топадиган, оиласи бағрида тинч яшайдиган ва эртанги кунини қурадиган маконга бўлган табиий интилиши мужассам. Шу боис Янги Тошкент ҳақидаги «ўзимизники» деган сўзни замонавий шаҳарни миллий ўзлик ва оилавий қадриятлар билан боғлаш истаги сифатида тушуниш керак.
Янги Тошкентнинг ҳақиқий қиёфаси унинг одамлар қалбида қандай ўрин эгаллашида ҳам намоён бўлади. Агар инсон бу шаҳарда ўз оиласи, фарзандлари ва келажаги учун муносиб маконни кўрса, унга бефарқ бўлмайди. Уни асраш ва ривожлантиришни ҳам ўз масъулияти деб билади.
Шу маънода, «Янги Тошкент — ўзимизники!» деган таъкид замирида оддий, аммо муҳим фикр мужассам: одамлар шаҳарни қуради, бироқ инсоний меҳр, ишонч ва масъулият уни ҳақиқий масканга айлантиради.
Янги Тошкент — умумий келажагимиз билан боғлиқ манзил, кўҳна қадриятлар ва эртанги орзулар учрашуви.